mozilla
Wyniki wyszukiwania

    RegExp

    Trwa tłumaczenie tego artykułu.

    Podsumowanie

    Obiekt regularnego wrażenia (ang. regular expression) zawiera wzór regularnego wyrażenia. Posiada ono właściwości i metody użycia tego wyrażenia regularnego do znalezienia i zamiany dopasowań w ciągach znaków.

    W dodatku do właściwości pojedynczego obiektu wyrażenia regularnego, które tworzysz używając funkcji konstruktora RegExp, predefiniowany obiekt RegExp posiada własności statyczne, które są ustawione, kiedy jakiekolwiek wyrażenie regularne jest użyte.

    Tworzony przez

    Odpowiednik tekstowy lub funkcja-konstruktor RegExp.

    Odpowiednik tekstowy jest używany jak poniżej:

    /wzór/flagi
    

    Konstruktor jest używany jak poniżej:

    new RegExp("wzór"[, "flagi"])
    

    Parametry

    wzór
    Tekst wyrażenia regularnego.
    flagi
    Jeśli podane, flagi mogą mieć jakąkolwiek kombinację poniższych wartości: g - wyszukiwanie globalne, i - ignoruje wielkość liter, m - wyszukiwanie w wielu liniach.

    Zauważ, że parametry w formacie tekstowym nie używają cudzysłowu do oznaczenia ciągów znaków, kiedy parametry funkcji konstruktora używają cudzysłów. Tak, więc poniższe wyrażenia tworzą to samo wyrażenie regularne:

    /ab+c/i;
    new RegExp("ab+c", "i");
    

    Opis

    Podczas użycia funkcji konstruktora, standardowe znaki ucieczki (string escape rule, poprzedzanie znaków specjalnych backslash'’ "\" kiedy użyte w ciągu znaków) są wymagane. Na przykład poniższe dwa przykłady są identyczne:

    re = new RegExp("\\w+");
    re = /\w+/;
    

    Znaki specjalne w wyrażeniach regularnych

    Znak Znaczenie
    \

    Dla znaków które zwykle są traktowane dosłownie, oznacza że następny znak jest specjalny i nie ma być interpretowany standardowo.

    Na przykład, /b/ szuka znaku "b". Wstawiając backslash (\) przed b, to jest używając /\b/, znak staje się specjalny "znajdź granicę wyrazu".

    -lub-

    Dla znaków, które zwykle są traktowane jako specjalne oznacza, że następny znak jest zwykły powinien być interpretowany dosłownie.

    Na przykład, * jest znakiem specjalnym oznaczającym 0 lub więcej wystąpień poprzedzającego znaku powinno być znalezionych; na przykład, /a*/ oznacza "znajdź 0 lub więcej znaków a". Aby znaleźć dosłownie *, poprzedź ten znak backslashem (\), na przykład /a\*/ znajduje "a*".

    ^

    Znajduje początek wejścia. Jeśli flaga wielu linii (ang. multiline) jest ustawiona na prawda (true), znajduje również od razu po znaku nowej linii.

    Na przykład, /^B/ nie znajdzie "B" w "Andrzej B" ale znajdzie "B" w "Bogusław A".

    $

    Oznacza koniec wejścia. Jeśli flaga wielu linii (ang. multiline) jest ustawiona na prawda (true), znajduje również bezpośrednio przed znakiem końca linii.

    Na przykład, /t$/ nie najdzie "a" w "mrówkojad" ale znajdzie "a" w "mrówka".

    *

    Znajduje poprzedzającą pozycję 0 lub więcej razy.

    Na przykład, /bu*/ znajdzie "buuuu" w "Duch krzyknął buuuu" i "b" w "Głośnik zabrzmiał basowo" ale nic w "Ptak zaśpiewał".

    +

    Znajduje poprzedzającą pozycję 1 lub więcej razy. Równoważne do {1,}.

    Na przykład, /r+/ dopasuje się do "r" w "cukierek" i do wszystkich "r" w "cukierrrrrrrek".

    ?

    Znajduje poprzedzającą pozycję 0 razy lub 1 raz.

    Na przykład /o?ąt?/ znajdzie "oł" w "anioł" i "ąt" w "kąt".

    Jeśli zostanie użyte zaraz po którymś ze znaków *, +, ?, lub {}, to wymusza przejście do trybu niezachłannego (domyślne jest dopasowanie zachłanne), czyli dopasowanie następuje do najmniejszego ciągu spełniającego wyrażenie, a nie do największego.

    Pytajnik używany jest także w lookahead assertions, opisanych pod (?=), (?!) i (?:) w tej tabeli.

    .

    (Kropka) znajduje jakikolwiek pojedynczy znak poza znakiem nowej linii.

    Na przykład, /.a/ znajdzie "ja" i "na" w "jabłko rośnie na drzewie ale arbuz nie", ale nie znajdzie "al" i "ar".

    (x)

    Znajduje "x" i zapamiętuje to dopasowanie. Nazywa się to "nawiasy wychwytujące" (ang. capturing parentheses).

    Na przykład, /(foo)/ znajduje i zapamiętuje "foo" w "foo bar". Znaleziony pod-ciąg (substring) może być ponownie wywołany elementów tablicy wynikowej 1, ..., n jak również z predefiniowanych własności obiektu RegExp, $1, ..., $9.

    (?:x)

    Znajduje "x", ale nie pamięta dopasowania. Nazywa się to "nawiasy niewychwytujące" (ang. non-capturing parentheses). Znaleziony podciąg (substring) nie może być wywołany ponownie z elementów wynikowych tablicy 1, ..., n ani za pomocą właściwości obiektu RegExp, $1, ..., $9.

    x(?=y)

    Znajduje "x", tylko wtedy, gdy zaraz po "x" jest "y". Na przykład, /Jacek(?=Szprotka)/ znajdzie "Jacek" tylko, jeśli zaraz po tym jest wyraz "Szprotka". /Jacek(?=Szprotka|Mróz)/ znajdzie "Jacek" tylko, jeśli po tym jest zaraz wyraz "Szprotka" lub "Mróz"). Jednakże, ani "Szprotka" ani "Mróz" nie jest częścią wyników.

    x(?!y)

    Znajduje "x", tylko, jeśli po "x" nie ma "y". Na przykład, /\d+(?!\,)/ zostanie dopasowane do liczby całkowitej, tylko jeśli nie ma po niej przecinka.

    /\d+(?!\,)/.exec("3,141") zostanie dopasowane tylko do 141, nie zostanie dopasowane do 3, bo wystąpił po niej przecinek.

    x|y

    Znajduje "x" lub "y".

    Na przykład, /zielone|czerwone/ znajdzie "zielone" w "zielone jabłko" i "czerwone" w "czerwone jabłko".

    {n}

    Gdzie n jest pozytywną liczbą całkowitą. Znajduje dokładnie n wystąpień poprzedzającej pozycji.

    Na przykład, /u{2}/ nie znajdzie "u" w "cukierek", ale znajdzie wszystkie "u" w "cuukierek" i pierwsze dwa "u" w "cuuukierek".

    {n,}

    Gdzie n jest pozytywną liczbą całkowitą. Znajduje, co najmniej n wystąpień poprzedzającej pozycji.

    Na przykład, /u{2,}/ nie znajdzie "u" w "cukierek", ale znajdzie wszystkie "u" w "cuukierek" i w "cuuukierek".

    {n,m}

    Gdzie n i m są pozytywnymi liczbami całkowitymi. Wyszukuje, co najmniej n i co najwyżej m wystąpień poprzedzającego wyrażenia.

    Na przykład, /u{1,3}/ nie znajdzie niczego w "ckierek", znajdzie "u" w "cukierek", znajdzie dwa "u" w "cuukierek" i pierwsze trzy "u" w "cuuuuukierek". Zauważ, że podczas wyszukiwania w "cuuuuukierek", wynik wyszukiwania to "uuu" mimo iż ciąg oryginalny zawiera więcej liter "u".

    xyz

    Zestaw znaków. Wyszukuje jakikolwiek z podanych znaków. Możesz podać przedział znaków używając myślnika.

    Na przykład, abcd oznacza tyle samo, co a-d. Wyrażenia te znajdą "b" w "buziak" i "d" w "kasza".

    ^xyz

    Przeciwny zestaw znaków. Wyszukuje cokolwiek, co nie jest wewnątrz nawiasów. Podobnie jak powyżej można podać zakres znaków używając myślnika.

    Na przykład, ^abc oznacza tyle samo, co ^a-c. Wyrażenia te znajdą "u" w "buziak" i "k" w "kasza".

    \\b

    Wyszukuje znak backspace (nie mylić z \b).

    \b

    Wyszukuje granicę wyrazów (ang. word boundary), jak na przykład spację (nie mylić z \\b).

    Na przykład, /\bn\w/ zaznaczy "no" w "noonday"; /\wy\b/ zaznaczy "ly" w "possibly yesterday".

    \B

    Znajduje brak granicy niewyrazu (ang. non-word boundary).

    Na przykład, /\w\Bn/ zaznaczy "on" w "noonday", a /y\B\w/ zaznaczy "ye" w "possibly yesterday".

    \cX

    Gdzie X jest literą od A do Z. Zaznacza znak kontrolny w ciągu.

    Na przykład, /\cM/ zaznaczy control-M w stringu.

    \d

    Znajduje cyfrę. Odpowiednik 0-9.

    Na przykład, /\d/ lub /0-9/<code> zaznaczy "2" w "B2 jest numerem pokoju". </td> </tr>

    <code>\D

    Wyszukuje jakikolwiek znak nieliczbowy. Odpowiednik ^0-9') }}.

    Na przykład, /\D/ lub /^0-9/ zaznaczy "B" w "B2 jest numerem pokoju".

    \f

    Znajduje znak wysuwu wiersza (form feed).

    \n

    Znajduje znak następnego wiersza (line feed).

    \r

    Znajduje znak powrotu karetki (carriage return).

    \s

    Znajduje pojedynczy biały znak (ang. white space character), wliczając w to spację, tabulator, znak wysuwu wiersza, znak następnego wiersza. Odpowiednik \\f\\n\\r\\t\\u00A0\\u2028\\u2029.

    Na przykład, /\s\w*/ zaznaczy " bar" w "foo bar".

    \S

    Zaznacza jakikolwiek znak inny niż biały (ang. white space). Odpowiednik ^ \\f\\n\\r\\t\\u00A0\\u2028\\u2029.

    Na przykład, /\S/\w* zaznaczy "foo" w "foo bar".

    \t

    Znajduje tabulator.

    \v

    Znajduje pionowy tabulator (ang. vertical tab).

    \w

    Znajduje jakikolwiek znak alfanumeryczny i znak podkreślenia _. Odpowiednik A-Za-z0-9_.

    Na przykład, /\w/ zaznaczy "j" w "jabłko", "5" w "??5.28", i "3" w "3D".

    \W

    Zaznaczy jakikolwiek znak niewyrazowy. Odpowiednik ^A-Za-z0-9_.

    Na przykład, /\W/ lub /^$A-Za-z0-9_/ znajdzie "%" w "50%".

    \n

    Gdzie n jest pozytywną liczbą całkowitą. Odwołanie wsteczne (ang. back reference) do ostatniego podciągu (substring) pasującego do n wyrażenia umieszczonego w nawiasie (licząc od nawiasu otwierającego "(").

    Na przykład, /jabłko(,)\spomarańcz\1/ pasuje do "jabłko, pomarańcz," w "jabłko, pomarańcz, wiśnia, brzoskwinia". Dokładniejszy przykład znajduje się po tabeli.

    \0

    Wyszukuje znak NUL. Bezpośrednio po \0 nie powinna znajdować się żadna liczba.

    \xhh

    Znajduje znak o kodzie hh (dwie cyfry szesnastkowe)

    \uhhhh

    Znajduje znak o kodzie hhhh (cztery cyfry szesnastkowe).

    Notacja tekstowa zostaje skompilowana, kiedy wyrażenie regularne jest wykonane. Używaj notacji tekstowej wtedy, kiedy wyrażenie regularne pozostanie niezmienione. Na przykład, jeśli użyjesz notacji tekstowej do konstrukcji wyrażenia regularnego w pętli, wyrażenie to nie zostanie przekompilowane podczas każdej iteracji.

    Konstruktor obiektu wyrażenia regularnego, na przykład new RegExp("ab+c"), pozwala na kompilację podczas czasu wykonywania (ang. runtime compilation) wyrażenia. Używaj funkcji konstruktora, kiedy wiesz, że wzór wyrażenia regularnego będzie się zmieniać lub gdy nie znasz tego wzoru i pobierasz go z innego źródła, jak na przykład wejście użytkownika.

    Oddzielny predefiniowany obiekt RegExp jest dostępny dla każdego okna, to jest każdy oddzielny wątek uruchomienia JavaScriptu dostaje jego własny obiekt RegExp. Jako że każdy skrypt uruchamiany jest cały w oddzielnym wątku, zapewnia to, iż oddzielne skrypty nie nadpisują wartości obiektu RegExp.

    Własności

    For własności available on RegExp instances, see Własności of RegExp instances.
    RegExp.prototype
    Pozwala na dodanie własności wszystkim obiektom.
    RegExp.length
    The value of RegExp.length is 2.
    RegExp.lastIndex
    Indeks, od którego rozpoczynać następne szukanie.

    Metody

    For methody available on RegExp instances, see Methody of RegExp instances.

    The global RegExp object has no methods of its own, however, it does inherit some methods through the prototype chain.

    Przykłady

    Przykład: Zastosowanie metody replace

    Poniższy przykład używa metodę replace do zamiany wyrazów w ciągu (stringu). Podczas zamiany tekstu, skrypt używa "$1" i "$2" do oznaczenia wyników odpowiadających im nawiasów we wzorze wyrażenia regularnego.

    var re = /(\w+)\s(\w+)/;
    var str = "Jan Kowalski";
    var newstr = str.replace(re, "$2, $1");
    document.write(newstr);
    

    Wyświetli to "Kowalski, Jan".

    Zobacz także

    Autorzy i etykiety dokumentu

    Contributors to this page: Marcoos, teoli, VooEak, Mysz, Mgjbot, Ptak82, Nux
    Ostatnia aktualizacja: teoli,
    Ukryj panel boczny