Dokumentacja języka JavaScript 1.5:Obiekty:RegExp
z Mozilla Developer Center, polskiego centrum programistów Mozilli.
Spis treści |
[edytuj] Podsumowanie
Obiekt główny
Obiekt regularnego wrażenia (ang. regular expression) zawiera wzór regularnego wyrażenia. Posiada ono właściwości i metody użycia tego wyrażenia regularnego do znalezienia i zamiany dopasowań w ciągach znaków.
W dodatku do właściwości pojedynczego obiektu wyrażenia regularnego, które tworzysz używając funkcji konstruktora RegExp, predefiniwany obiekt RegExp posiada własności statyczne, które są ustawione, kiedy jakiekolwiek wyrażenie regularne jest użyte.
[edytuj] Tworzony przez
Odpowiednik tekstowy lub funkcja-konstruktor RegExp.
Odpowiednik tekstowy jest używany jak poniżej:
/wzór/flagi
Konstruktor jest używany jak poniżej:
new RegExp("wzór"[, "flagi"])
[edytuj] Parametry
-
wzór - Tekst wyrażenia regularnego.
-
flagi - Jeśli podane, flagi mogą mieć jakąkolwiek kombinację poniższych wartości:
g- wyszukiwanie globalne,i- ignoruje wielkość liter,m- wyszukiwanie w wielu liniach.
Zauważ, że parametry w formacie tekstowym nie używają cudzysłowu do oznaczenia ciągów znaków, kiedy parametry funkcji konstruktora używają cudzysłów. Tak, więc poniższe wyrażenia tworzą to samo wyrażenie regularne:
/ab+c/i
new RegExp("ab+c", "i")
[edytuj] Opis
Podczas użycia funkcji konstruktora, standardowe znaki ucieczki (string escape rule, poprzedzanie znaków specjalnych backslash'’ "\" kiedy użyte w ciągu znaków) są wymagane. Na przykład poniższe dwa przykłady są identyczne:
re = new RegExp("\\w+")
re = /\w+/
[edytuj] Znaki specjalne w wyrażeniach regularnych
| Znak | Znaczenie |
\ |
Dla znaków które zwykle są traktowane dosłownie, oznacza że następny znak jest specjalny i nie ma być interpretowany standardowo. Na przykład, -lub- Dla znaków, które zwykle są traktowane jako specjalne oznacza, że następny znak jest zwykły powinien być interpretowany dosłownie. Na przykład, |
^ |
Znajduje początek wejścia. Jeśli flaga wielu linii (ang. multiline) jest ustawiona na prawda ( Na przykład, |
$ |
Oznacza koniec wejścia. Jeśli flaga wielu linii (ang. multiline) jest ustawiona na prawda ( Na przykład, |
* |
Znajduje poprzedzającą pozycję 0 lub więcej razy. Na przykład, |
+ |
Znajduje poprzedzającą pozycję 1 lub więcej razy. Równoważne do Na przykład, |
? |
Znajduje poprzedzającą pozycję 0 razy lub 1 raz. Na przykład Jeśli zostanie użyte zaraz po którymś ze znaków *, +, ?, or {}, wymusza sprawdzenie, czy wystąpiła minimalna liczba wystąpień, podczas gdy domyślnie sprawdzana jest maksymalna liczba wystąpień. Pytajnik używany jest także w lookahead assertions, opisanych pod |
. |
(Kropka) znajduje jakikolwiek pojedynczy znak poza znakiem nowej linii. Na przykład, |
(x) |
Znajduje "x" i zapamiętuje to dopasowanie. Nazywa się to "nawiasy wychwytujące" (ang. capturing parentheses). Na przykład, |
(?:x) |
Znajduje "x", ale nie pamięta dopasowania. Nazywa się to "nawiasy niewychwytujące" (ang. non-capturing parentheses). Znaleziony podciąg (substring) nie może być wywołany ponownie z elementów wynikowych tablicy |
x(?=y) |
Znajduje "x", tylko wtedy, gdy zaraz po "x" jest "y". Na przykład, |
x(?!y) |
Znajduje "x", tylko, jeśli po "x" nie ma "y". Na przykład,
|
x|y |
Znajduje "x" lub "y". Na przykład, |
{n} |
Gdzie Na przykład, |
{n,} |
Gdzie Na przykład, |
{n,m} |
Gdzie Na przykład, |
[xyz] |
Zestaw znaków. Wyszukuje jakikolwiek z podanych znaków. Możesz podać przedział znaków używając myślnika. Na przykład, |
[^xyz] |
Przeciwny zestaw znaków. Wyszukuje cokolwiek, co nie jest wewnątrz nawiasów. Podobnie jak powyżej można podać zakres znaków używając myślnika. Na przykład, |
[\b] |
Wyszukuje znak backspace (nie mylić z |
\b |
Wyszukuje granicę wyrazów (ang. word boundary), jak na przykład spację (nie mylić z Na przykład, |
\B |
Znajduje brak granicy niewyrazu (ang. non-word boundary). Na przykład, |
\cX |
Gdzie Na przykład, |
\d |
Znajduje cyfrę. Odpowiednik Na przykład, |
| <code>\D |
Wyszukuje jakikolwiek znak nieliczbowy. Odpowiednik Na przykład, |
\f |
Znajduje znak wysuwu wiersza (form feed). |
\n |
Znajduje znak następnego wiersza (line feed). |
\r |
Znajduje znak powrotu karetki (carriage return). |
\s |
Znajduje pojedynczy biały znak (ang. white space character), wliczając w to spację, tabulator, znak wysuwu wiersza, znak następnego wiersza. Odpowiednik Na przykład, |
\S |
Zaznacza jakikolwiek znak inny niż biały (ang. white space). Odpowiednik Na przykład, |
\t |
Znajduje tabulator. |
\v |
Znajduje pionowy tabulator (ang. vertical tab). |
\w |
Znajduje jakikolwiek znak alfanumeryczny i znak podkreślenia Na przykład, |
\W |
Zaznaczy jakikolwiek znak niewyrazowy. Odpowiednik Na przykład, |
\n |
Gdzie Na przykład, |
\0 |
Wyszukuje znak NUL. Bezpośrednio po |
\xhh |
Znajduje znak o kodzie hh (dwie cyfry szesnastkowe) |
\uhhhh |
Znajduje znak o kodzie hhhh (cztery cyfry szesnastkowe). |
Notacja tekstowa zostaje skompilowana, kiedy wyrażenie regularne jest wykonane. Używaj notacji tekstowej wtedy, kiedy wyrażenie regularne pozostanie niezmienione. Na przykład, jeśli użyjesz notacji tekstowej do konstrukcji wyrażenia regularnego w pętli, wyrażenie to nie zostanie przekompilowane podczas każdej iteracji.
Konstruktor obiektu wyrażenia regularnego, na przykład new RegExp("ab+c"), pozwala na kompilację podczas czasu wykonywania (ang. runtime compilation) wyrażenia. Używaj funkcji konstruktora, kiedy wiesz, że wzór wyrażenia regularnego będzie się zmieniać lub gdy nie znasz tego wzoru i pobierasz go z innego źródła, jak na przykład wejście użytkownika.
Oddzielny predefiniowany obiekt RegExp jest dostępny dla każdego okna, to jest każdy oddzielny wątek uruchomienia JavaScriptu dostaje jego własny obiekt RegExp. Jako że każdy skrypt uruchamiany jest cały w oddzielnym wątku, zapewnia to, iż oddzielne skrypty nie nadpisują wartości obiektu RegExp.
[edytuj] Własności
Zauważ, że niektóre własności obiektu RegExp mają dwie nazwy: długą i krótką (Perlową). Obydwie nazwy zawsze odwołują się do tej samej wartości. Perl jest językiem programowania, z którego uformowały się wyrażenia regularne JavaScriptu.
constructor: Określa funkcję, która tworzy prototyp obiektu.
global: Czy przeszukiwać cały ciąg w poszukiwaniu wszystkich możliwych dopasowań czy tylko w poszukiwaniu pierwszego. W JavaScripcie 1.5, własności instancji RegExp, a nie obiektu.
ignoreCase: Czy ignorować wielkość liter podczas wyszukiwania. W JavaScripcie 1.5, własności instancji RegExp, a nie obiektu.
lastIndex: Indeks, od którego rozpoczynać następne szukanie. W JavaScripcie 1.5, własności instancji RegExp, a nie obiektu.
multiline: Czy w ciągach z wieloma liniami, szukać w wielu liniach. W JavaScripcie 1.5, własności instancji RegExp, a nie obiektu.
prototype: Pozwala na dodanie własności wszystkim obiektom.
source: Tekst wzoru. W JavaScripcie 1.5, własności instancji RegExp, a nie obiektu.
[edytuj] Metody
exec: Uruchamia wyszukiwanie dopasowania w ciągu podanym poprzez parametr tej metody.
test: Testuje dopasowanie w ciągu podanym poprzez parametr tej metody.
toSource: Zwraca literał obiektu reprezentujący podany obiekt; możesz użyć tej wartości do utworzenia nowego obiektu. Przesłania metodę Object.toSource.
toString: Zwraca ciąg znaków reprezentujący podany obiekt. Przesłania metodę Object.toString.
W dodatku, obiekt ten dziedziczy metody watch i unwatch z Object.
[edytuj] Przykłady
[edytuj] Przykład: Zastosowanie metody replace
Poniższy przykład używa metodę replace do zamiany wyrazów w ciągu (stringu). Podczas zamiany tekstu, skrypt używa "$1" i "$2" do oznaczenia wyników odpowiadających im nawiasów we wzorze wyrażenia regularnego.
var re = /(\w+)\s(\w+)/; var str = "Jan Kowalski"; var newstr = str.replace(re, "$2, $1"); document.write(newstr);
Wyświetli to "Kowalski, Jan".
[edytuj] Przykład: Zastosowanie input
W poniższym przykładzie, RegExp.input jest ustawiony poprzez zdarzenie (ang. event) Change. W funkcji getInfo, metoda exec używa wartości RegExec.input jako jej argument.
<script LANGUAGE="JavaScript1.2">
function getInfo() {
var re = /(\w+)\s(\d+)/;
var m = re.exec();
window.alert(m[0] + ", twój wiek to " + m[2]);
}
</script>
Podaj swoje imię i twój wiek, następnie wciśnij Enter.
<form>
<input type="text" name="NameAge" onchange="getInfo(this);"/>
</form>