Dokumentacja języka JavaScript 1.5:Obiekty:Array

z Mozilla Developer Center, polskiego centrum programistów Mozilli.

Spis treści 1 Podsumowanie 2 Tworzony przez 3 Parametry 4 Opis 4.1 Dostęp do elementów tablicy 4.2 Podawanie pojedynczego parametru 4.3 Pośrednie zwiększanie długości tablicy 4.4 Tworzenie tablicy z wyników wyrażenia regularnego 5 Zgodność wsteczna 5.1 JavaScript 1.2 5.2 JavaScript 1.1 i starsze 5.3 JavaScript 1.0 6 Własności 7 Metody 7.1 Metody modyfikujące 7.2 Metody dostępowe 7.3 Metody iteracyjne 7.4 Metody ogólne 8 Przykłady 8.1 Przykład: Tworzenie tablicy 8.2 Przykład: Tworzenie tablicy dwuwymiarowej

[edytuj] Podsumowanie

Obiekt główny

Pozwala na pracę z tablicami.

Zobacz także: Nowości w JavaScript 1.6#Array extras i Nowości w JavaScript_1.7#Array_comprehensions

[edytuj] Tworzony przez

Konstruktor obiektu Array:

new Array(długośćTablicy)
new Array(element0, element1, ..., elementN)

Literał tablicy:

[element0, element1, ..., elementN]

[edytuj] Parametry

długośćTablicy 

Początkowa długość tablicy. Aby móc przetwarzać wartości używamy własności długości tablicy length. Jeśli określona wartość nie jest liczbą, zostanie utworzona tablica jednoelementowa, a jej pierwszy element będzie posiadał ową wartość. Maksymalna długość tablicy wynosi 4,294,967,295 elementów.

elementN 

Lista wartości elementów tablicy. Tablica jest inicjowana z określonymi wartościami jako jej elementami, a długość tablicy (length) odpowiada liczbie jej elementów.

[edytuj] Opis

Tablica jest uporządkowanym zbiorem wartości przyporządkowanych ustalonej pojedynczej zmiennej.

Poniższy przykład tworzy obiekt Array przy użyciu literału tablicy. Tablica kawa zawiera trzy elementy i ma długość (length) równą 3:

kawa = ["mocca", "cappucino", "zbożowa"]

Można utworzyć tzw. zwartą tablicę składającą się z dwóch lub więcej elementów, o początkowym indeksie 0, jeśli poda się początkowe wartości wszystkich elementów. Zwarta tablica to taka, w której każdy element posiada wartość. Poniższy kod tworzy zwartą tablicę o trzech elementach:

myArray = new Array("Hello", myVar, 3.14159) 

[edytuj] Dostęp do elementów tablicy

Do elementów tablicy odwołujemy się po ich liczbie porządkowej (zaczynając od zera). Przykładowo, jeśli mamy zdefiniowaną tablicę:

mojaTablica = new Array("Wiatr","Deszcz","Ogień")

Do pierwszego elementu odwołujemy się poprzez mojaTablica[0], a do drugiego poprzez mojaTablica[1].

[edytuj] Podawanie pojedynczego parametru

Jeśli konstruktor Array zostanie wywołany z pojedynczym parametrem liczbowym, parametr ten zostanie uznany za początkową długość tablicy. Poniższy kod tworzy tablicę pięciu elementów:

rodzajPlatnosci = new Array(5)

Zachowanie konstruktora Array zależy od tego, czy jedyny parametr jest liczbą.

• Jeśli jedyny parametr jest liczbą, konstruktor konwertuje tę liczbą do 32-bitowej liczby całkowitej bez znaku i tworzy tablicę o długości (liczbie elementów, length) równej tej liczbie. Tablica początkowo nie zawiera żadnych elementów, mimo że ma niezerową długość.
• Jeśli parametr ten nie jest liczbą, tworzona jest tablica o długości 1, a parametr ten staje się jej pierwszym elementem.

Poniższy kod tworzy tablicę o długości 25, a następnie przypisuje wartości pierwszym trzem elementom:

rodzajeMuzyki = new Array(25)
rodzajeMuzyki[0] = "R&B"
rodzajeMuzyki[1] = "Blues"
rodzajeMuzyki[2] = "Jazz"

[edytuj] Pośrednie zwiększanie długości tablicy

Długość tablicy wzrasta samoczynnie, jeśli elementowi o indeksie wyższym niż obecna długość zostanie przypisana wartość. Poniższy kod tworzy tablicę o zerowej długości, a następnie przypisuje do niej 99. element. W wyniku długość tablicy zostaje zmieniona na 100.

kolory = new Array();
kolory[99] = "ciemnoniebieski";

[edytuj] Tworzenie tablicy z wyników wyrażenia regularnego

Wynik porównania pomiędzy regularnym wyrażeniem a łańcuchem znaków może utworzyć tablicę. Ta tablica ma własności i elementy, które przekazują informacje dotyczące porównania. Tablica jest wartością zwracaną przez RegExp.exec, String.match i String.replace. Aby zrozumieć te własności spójrz na poniższy przykład odwołując się do poniższej tabeli:

<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.2">
//Porównuje łańcuch znaków złożony z jednego 'd' następnie kilku 'b' a następnie jednego 'd'
//Zapamiętuje porównane 'b' i następujące 'd'
//Ignoruje wielkość liter

mojRe=/d(b+)(d)/i;
mojaTablica = mojRe.exec("cdbBdbsbz");

</SCRIPT>

Własności i elementy zwracają wartości z poniższej tabeli:

Własność/Element	Opis	Przykład
input	Wartość tylko-do-odczytu, opisująca oryginalny łańcuch znaków, do którego porównano wyrażenie regularne.	cdbBdbsbz
index	Własność tylko-do-odczytu, będąca indeksem (zaczynając od 0) porównanego znaku w łańcuchu znaków.	1
[0]	Element tylko-do-odczytu, zawierający ostatnio porównane znaki.	dbBd
[1], ...[n]	Elementy tylko-do-odczytu, zawierające podobne podłańcuchy znaków, zawarte w wyrażeniu regularnym. Liczba możliwych podłańcuchów jest nieskończona.	[1]=bB [2]=d

[edytuj] Zgodność wsteczna

[edytuj] JavaScript 1.2

Zachowanie konstruktora Array z pojedynczym parametrem zależy od tego, czy znacznik <SCRIPT> zawiera atrybut LANGUAGE="JavaScript1.2":

• Jeśli znacznik <SCRIPT> zawiera LANGUAGE="JavaScript1.2", wywołanie konstruktora Array z jednym parametrem zwraca tablicę jednoelementową. Na przykład, new Array(5) tworzy tablicę z jednym elementem, którym jest liczba 5. Konstruktor z pojedynczym parametrem działa więc tak samo, jak konstruktor z wieloma parametrami. Nie jest możliwe podanie długości tablicy w wywołaniu jej konstruktora.
• Jeśli znacznik <SCRIPT> nie zawiera LANGUAGE="JavaScript1.2", to jedyny parametr konstruktora Array stanowi początkową długość tworzonej tablicy.

[edytuj] JavaScript 1.1 i starsze

Kiedy konstruktor Array wywołany zostanie z jednym parametrem, parametr ten stanowi początkową długość tworzonej tablicy. Poniższy kod tworzy tablicę pięcioelementową:

rodzajPlatnosci = new Array(5)

[edytuj] JavaScript 1.0

Do indeksowania tablicy musi być użyta jej liczba porządkowa; np. myArray[0].

[edytuj] Własności

constructor

Określa funkcję tworzącą prototyp obiektu.

index

Dla tablicy stworzonej przez porównanie wyrażenia regularnego, indeks (zaczynając od 0) znaków, wobec których nastąpiło porównanie w łańcuchu znaków.

input

Dla tablicy stworzonej przez porównanie wyrażenia regularnego, zawiera oryginalny łańcuch znaków, wobec którego nastąpiło porównanie.

length

Odzwierciedla ilość elementów tablicy.

prototype

Pozwala na dodawanie własności do wszystkich obiektów.

[edytuj] Metody

[edytuj] Metody modyfikujące

Te metody modyfikują tablice:

pop

Usuwa ostatni element tablicy i zwraca ten element.

push

Dodaje nowe elementy do końca tablicy i zwraca nową długość tablicy.

reverse

Odwraca kolejność elementów w tablicy - pierwszy staje się ostatnim, ostatni pierwszym.

shift

Usuwa pierwszy element tablicy i zwraca ten element.

sort

Sortuje elementy tablicy.

splice

Dodaje i/lub usuwa elementy z tablicy.

unshift

Dodaje jedną lub więcej elementów na początek tablicy i zwraca nową długość tablicy.

[edytuj] Metody dostępowe

Następujące metody nie modyfikuję tablicy, ale zwracają pewne reprezentacje tablicy.

concat

Zwraca nową tablicę złożoną z tej tablicy połączonej z innymi tablicami i/lub wartościami.

indexOf

Zwraca pierwszy (najmniejszy) indeks elementu w tablicy równego podanej wartości lub -1 gdy nie znaleziono takiego elementu.

join

Łączy wszystkie elementy tablicy w łańcuch znaków.

lastIndexOf

Zwraca ostatni (największy) indeks elementu takiego samego jak podany (odwrotnie niż indexOf) lub -1 gdy nic nie znaleziono.

slice

Wyciąga sekcję tablicy i zwraca nową tablicę.

toSource

Zwraca tablicę identyczną do podanej; możesz użyć tego do utworzenia nowej tablicy. Przesłania to metodę Object.toSource.

toString

Zwraca łańcuch znaków reprezentujący tablicę i jej elementy. Przesłania to metodę Object.toString.

valueOf

Zwraca wartość tablicy w postaci zmiennej typu prostego. Przesłania metodę Object.valueOf.

[edytuj] Metody iteracyjne

Istnieją metody, które używają jako argumentów funkcji, które mogą wywołać podczas przetwarzania tablicy. Kiedy te metody są wywoływane, wartość length tablicy jest sprawdzana i każdy element dodany w trakcie wykonywania funkcji nie jest brany pod uwagę. Inne zmiany w tablicy (zmiana wartości lub usunięcie elementu) mogą zmodyfikować wyniki operacji, jeśli metoda użyje zmienionych elementów. Specjalne zachowanie tych elementów w takich momentach nie jest zawsze zdefiniowane, i nie powinno się na takowych zbyt często polegać.

filter

Tworzy nową tablicę ze wszystkimi elementami pasującymi do filtra.

forEach

Wywołuje funkcję na każdym elemencie tablicy.

every

Zwraca true, jeśli każdy element tablicy usatysfakcjonuje podaną funkcję testującą.

map

Tworzy nową tablicę wyników funkcji, wywołanej na każdym elemencie tablicy.

some

Zwraca true, jeśli choć jeden element usatysfakcjonuje podaną funkcję testującą.

reduce

Apply a function simultaneously against two values of the array (from left-to-right) as to reduce it to a single value.

reduceRight

Apply a function simultaneously against two values of the array (from right-to-left) as to reduce it to a single value.

[edytuj] Metody ogólne

Wiele metod tablicowych JavaScriptu jest stworzonych tak, aby działały do każdych obiektów, które "wyglądają" jak tablice. Mogą one być użyte z każdym obiektem, który ma własność lenght i może być łatwo dostępny używając numerycznych wartości (tak jak indeksowanie np. array[5]).

DO ZROBIENIA: podaj przykłady z Array.prototype.forEach.call, i dodając do metody obiekt jak JavaArray lub String.

Niektóre metody (jak join) tylko czytają własność length i numeryczne własności obiektów, na których są wywołane. Inne, jak reverse, wymagają żeby wartości numeryczne oraz własność length były możliwe do zmiany; metody te nie mogą więc być wywołane na obiektach takich jak String, które nie pozwalają by ich wartość length bądź syntetyzowane wartości numeryczne były zmieniane.

Następujące metody nie potrzebują zmieniać wartości length ani własności numerycznych:

• concat
• every
• filter
• forEach
• indexOf
• join
• lastIndexOf
• map
• slice
• some
• toSource
• toString
• valueOf

Poniższe metody zmieniają własność length lub wartości numeryczne obiektu, na którym są wywołane:

• pop
• push
• reverse
• shift
• sort
• splice
• unshift

[edytuj] Przykłady

[edytuj] Przykład: Tworzenie tablicy

Poniższy kod tworzy tablicę msgArray o długości 0, a następnie przypisuje wartości do msgArray[0] i msgArray[99], zwiększając długość tablicy do 100.

msgArray = new Array()
msgArray[0] = "Witaj,"
msgArray[99] = "świecie"
// Poniższy warunek jest spełniony,
// ponieważ zdefiniowano element msgArray[99].
if (msgArray.length == 100)
   myVar="Długość tablicy jest równa 100."

[edytuj] Przykład: Tworzenie tablicy dwuwymiarowej

Poniższy kod tworzy tablicę dwuwymiarową i przypisuje wyniki do zmiennej myVar.

myVar="Test tablicy wielowymiarowej; "
a = new Array(4)
for (i=0; i < 4; i++) {
   a[i] = new Array(4)
   for (j=0; j < 4; j++) {
      a[i][j] = "["+i+","+j+"]"
   }
}
for (i=0; i < 4; i++) {
   str = "Wiersz "+i+":"
   for (j=0; j < 4; j++) {
      str += a[i][j]
   }
   myVar += str +"; "
}

Poniższy łańcuch znaków będzie przypisany do zmiennej myVar (linie zostały przełamane dla zwiększenia czytelności):

Test tablicy wielowymiarowej;
Wiersz 0:[0,0][0,1][0,2][0,3];
Wiersz 1:[1,0][1,1][1,2][1,3];
Wiersz 2:[2,0][2,1][2,2][2,3];
Wiersz 3:[3,0][3,1][3,2][3,3];